Thailand . [part 1]

VERKOUDEN?
Ja, we weten ook niet zo goed hoe het mogelijk is, maar we zijn beiden ‘verkouden’. De betekenis van dat woord is dus bij deze uit zijn verband gerukt, want het is hier alles behalve koud. 😛 Maar we hebben wel lekker de symptomen van verstopte neus, hoesten, beetje koorts en wat slap. Naja, behalve dat hebben we niets te klagen. Thailand bevalt ons erg goed!

Zelf was ik eerst wat terughoudend geweest met mijn enthousiasme, omdat het hier stukken toeristischer is dan alle plekken waar we eerder zijn geweest. En natuurlijk is het leuk als je de menukaart kan ontcijferen en een keer als afwisseling een westers gerecht bestellen. Maar als er om je heen alleen nog ‘farang’ (westerlingen) met tatoeages en rolkoffertjes te zien zijn en de paar overgebleven Thais je gapend achter de bar bedienen en vooral niet naar je tafel komen, voel ik me minder op mijn gemak. Ik heb het over het feestparadijs ‘Lonely Beach’ op het eiland Ko Chang, waar we rond de jaarwisseling bleven. Ons hutje was wel spotgoedkoop, dat moet gezegd. Maar de sfeer was nix voor mij en had met het Thaise Thailand niets te maken. Ik spreek nu vooral voor mezelf, want Wouter had het veel meer naar zijn zin. Dus ‘we agreed to disagree’. Haha!

Met oud&nieuw ben ik de harde muziek ontsnapt, die elke nacht tot in de vroege uurtjes gedraaid werd op ’t strand. Samen met 4 andere toeristen plus gids heb ik een 2-daagse jungletocht gemaakt naar de hoogste berg op Ko Chang. Het was me toch een wandeling! Erg stijl, zwaar en soms best eng. Maar wel leuk om het te hebben gedaan, overleefd en kunnen navertellen.

Oh ja, de allereerste nacht in Thailand (dus nog vóór Ko Chang) hebben we op een pier verbracht en eindelijk eens weer in de daktent geslapen. Er waren best wat mensen op de pier, maar al te nieuwsgierig keken ze niet naar ons toen we de tent uitpakten. En één minuut nadat we alles klaar hadden, begon er een keiharde stortregen van zeker een uur. Dus iedereen was in een mum van tijd verdwenen en wij bleven als enige achter op de pier. Wat een gave overnachtingsplek was dat! En wat leuk om ’s ochtends van het geluid van de golven en de vissersbootjes wakker te worden.

Na Ko Chang zijn we naar Bangkok gereden. Een beroemd beruchte stad uiteraard. We hadden vooraf allemaal beelden van een giga chaos, een verschrikkelijk verkeer en een vermoeiende sfeer. En wat bleek? We vonden het er fantastisch! En dat in vele opzichten:

Verkeer
Zoals elke grote stad in de wereld is het uiteraard druk en moet je uitgeslapen zijn, wil je ‘een rondje gaan lopen’. Maar het verkeer viel ons erg mee. Thai rijden snel maar zeer goed, kijken in de spiegel, rijden niet tegen het verkeer in en houden zich aan ‘normale’ regels. Dat wil zeggen, ze kijken bijvoorbeeld eerst of er ruimte is, voordat ze met hun auto vanuit een zijstraatje op de grote weg komen. Dat hebben we in andere Aziatische landen vaak heel anders meegemaakt!

Veiligheid
’s nachts alleen op straat als vrouw – geen probleem! Er zullen ongetwijfeld ergens in de stad criminele activiteiten plaatsvinden, maar daar hebben wij absoluut geen last van gehad. Nou moet gezegd, dat het in heel Zuidoost-Azië (inclusief China) opvallend veilig is op straat (in tegenstelling tot Mongolië en Centraal-Azië, by the way).

Eten
Het Thaise eten is erg beroemd. Er worden dan ook op alle toeristische plekken ‘cooking courses’ aangeboden. We hebben de verleiding van het koken tot nu nog kunnen weerstaan, maar het eten zélf bevalt erg goed, al is het zelfs voor ons ‘kleine eters’ niet echt voedzaam. Persoonlijk vind ik de manier waarop Thais eten de hemel in wordt geprezen lichtelijk overdreven. Het is immers bijna altijd rijst of noedels, kip, varken of garnalen, verse groenten (sperziebonen, wortels, kool en groene mango) en tot slot chili, chili en nog een keer chili. Maar het smaakt elke keer zeker even heerlijk!
En wat zo leuk is, is dat je ‘street food’ zonder problemen kunt vertrouwen! Dan ga je dus naar zo’n etenstentje (in Bangkok hoef je hiervoor zonder overdrijven nooit meer dan 100m te lopen), kijkt naar alle potjes en ingrediënten die er uitgestald staan en wijst met je vinger op de mix die je graag wilt hebben. En niet vergeten ‘not spicy please’ te zeggen, als je zoals ik geen pittig eten lust. 🙂 Kosten: zelden meer dan € 2,- voor twee personen!

Openbaar vervoer
Taxis, tuk-tuks en bussen hebben we in principe gemeden. Die zijn te traag, duur of druk. Veel leuker bleek het vervoer over water! Bangkok deed ons wat denken aan Venetië (niet dat één van ons daar ooit is geweest, maar toch) of Amsterdam. Er zijn twee soorten wateren. Het ene is de grote rivier die van noord naar zuid gaat en waarop diverse boten met diverse snelheden en diverse prijzen de passagiers vervoeren.
En je hebt de ‘khlong’, een soort grachten die naar rechts en links vanaf die grote rivier de stad in gaan. Op één van deze ‘khlong’ hebben we een paar keer gebruik gemaakt van de ‘khlong taxi’. Die gaan soms tot 30km/h dwars tot de stad. Tijdens de rit kom je langs houten huisjes van wat armere mensen, maar ook stukken met tropische planten zodat je je in de jungle waant en later weer de moderne wolkenkrabbers van het centrum. Maar eigenlijk zie je alleen de helft, want tijdens het rijden wordt er een zeil langs de zijkanten omhoog getrokken zodat niet iedereen nat wordt van de golven. Wij vonden die ritten echt een avontuur op zich!

Lady boys
Je hoort steeds verhalen van hoe mooi die Thaise travestieten/transseksuelen wel niet zijn en hoe moeilik het wel niet is om ze van échte meisjes te onderscheiden. Dat zou best kunnen als je meer naar de red-light gebieden van de stad gaat. Maar wat ons verbaasde, was dat er heel veel niet-zo-mooie en best-goed-herkenbare lady boys te zien waren. En dat je ze niet alleen in bars tegenkomt, maar eigenlijk op elke gewone denkbare plek. Dus ook bijvoorbeeld als verkoper in een winkeltje. Jammer dat we geen Thai spreken, want ik had graag meer geweten over hoe zij erbij komen en hoe er in de maatschappij tegen hen aangekeken wordt.

Thai boxing
Vergeet alle bloederige vooroordelen. Dit is leuk! Ik was beetje sceptisch vooraf en vond de wedstrijden op TV nooit wat aan. Maar eenmaal in het Raja stadium midden in de sfeer, was ik helemaal om. En ik was verbaasd over hoe sportief het er aan toe gaat. Ik heb die hele avond (en we waren van 18 – 23 uur in het stadium!) maar één keer beetje bloed gezien. Voor de rest waren het allemaal lekkere mannen in topconditie, maffe achtergrondmuziek en joelende toeschouwers. Fantastisch!

Om een lang verhaal kort te maken: Bangkok rules!





Advertisements

1 Comment

  • 1. Boudewijn  |  January 27, 2010 at 14:39

    Hoi Alexandra en Wouter, zie dat jullie nog steeds leuke avonturen beleven. Wanneer komen jullie terug ?
    Boud.

Trackback this post


%d bloggers like this: