Pakistan

LOLLYWOOD

Je hebt Hollywood films uit Californië in de VS, Bollywood films uit Bombay in India en Lollywood films uit Lahore in Pakistan. ’t is dat je het maar weet. Ik vond het eerst een beetje jammer dat ik in India niet naar de bioscoop was gegaan na alles wat je over Bollywood films hoort. Maar toen kwam onverwacht het aanbod van Malik, de eigenaar van ons guesthouse in Lahore, om naar een Lollywood filmpremière te gaan. En niet zomaar een première! Het ging om een revival van de Pakistaanse filmindustrie, omdat die de afgelopen jaren was uitgestorven. Er was een rode loper, het publiek bestond uit de high society van Lahore en de film zat boordevol beroemde acteurs (maakte ik tenminste op aan het gejoel van het publiek). Ik voelde me met mijn vormeloze ‘islamietenpakje’ zwaar underdressed. De hoofdactrice kwam zelfs in een strakke jurk met blote armen opdagen. Zo iets krijg je niet eens in het ietwat modernere India op straat te zien!
Afijn, de film duurde eeuwig, ik begreep maar de helft van het verhaal en viel soms zelfs eventjes in slaap. MAAR, de kitsche opnames, de absurde acteerkunsten, dansjes en de playback scènes waren erg vermakelijk. En het leukste vond ik hoe het publiek meeleefde als een ‘liefdesscene’ (altijd zonder zoenen!) of vechtpartij aan de gang was. Check hieronder het filmpje met verschillende aan elkaar geplakte scènes, die ik die avond heb opgenomen.

Some like it hot!
We zijn inmiddels aardig gewend aan heet en vochtig klimaat. Heerlijk! Maar sinds drie weken wordt het met de dag heter en droger. En toen we in Pakistan waren, heersden er temperaturen die wij nog nooit eerder zo extreem hebben meegemaakt. Met name het lager gelegen gebied van Lahore tot Sibi was zeer extreem. Het is moeilijk om te beschrijven hoe 40°C of zelfs 44°C voelen. Probeer je voor te stellen dat je dagen lang in de sauna zit, zonder onderbreking. En als je tijdens het rijden je hand uit het raam steekt, is de wind zo warm dat het voelt alsof iemand met een föhn tegen je blaast. Of dat je een gekoelde fles water koopt en het water een half uur later zo warm is als een kopje thee. Zo ongeveer…
Gek genoeg waren we er niet al te slap onder en dronken we ieder ‘maar’ 3x meer per dag dan normaal. Maar ’s nachts kon slapen wel eens moeilijk zijn. Met name toen in Lahore continu de stroom uitviel en daardoor de ventilator het niet meer deed. Of toen het in Sibi gigantisch heet was in combinatie met allemaal agressieve muggen in de tent, hadden we nagenoeg een slapeloze nacht. Maar goed dat we nu steeds meer noordwaarts rijden en niet hoeven mee te maken hoe het er bij 52°C aan toe gaat.

The Good, the Bad and the Ugly
Oké, we gaan ons niet over de politiek van Pakistan uitlaten. Dat hebben we bewust bij geen land gedaan, want nix aan om over te schrijven en het zit vaak toch veel te complex in elkaar om het goed te begrijpen en uit te leggen. Maar we willen wel iets kwijt over hoe we de veiligheid hebben ervaren. Pakistan staat niet goed in het nieuws en er komen regelmatig meldingen over bomaanslagen. Dus dat maakte het voor ons (en het thuisfront) wel een beetje spannend om dit land te bezoeken. Aan de andere kant hebben we inmiddels vrij veel overlanders ontmoet die de reis goed en wel hebben doorstaan. En allemaal vertellen ze dezelfde verhalen. Namelijk dat het een zeer gastvrij land is met vriendelijke mensen en met name in het noorden een prachtige natuur. Het laatste hebben we niet zelf kunnen ervaren (zijn direct richting Iran gereden), maar de rest herkennen we absoluut (werden bijvoorbeeld gelijk de eerste avond bij mensen thuis uitgenodigd en kregen een hele maaltijd voorgeschoteld). Al moet wel gezegd dat het ook weer niet zo is dat niemand je probeert te belazeren. Het is alleen stukken minder dan in India, dus wel een verademing, haha.
Anyway, we voelden ons eigenlijk nooit echt onveilig. Ook niet in Quetta, waar we wisten dat een paar dagen eerder een bom was ontploft. We hebben dwars door de stad gereden, maar konden niet zien waar die explosie was geweest. Dus de kans dat we precies op één moment op de verkeerde plaats in Pakistan terecht zouden komen, leek ons vele malen kleiner dan een auto-ongeluk te krijgen in het gekke verkeer van India. Leuk statistiek, he?
En dan had je nog de escortes… Klinkt allemaal heel stoer, maar we raakten er al snel aan gewend. De eerste escorte kregen we pas in Sibi, toen we al ¾ van het land hadden doorkruist. Vooraf mochten we bij de politiechef van Sibi thuis op interview, omdat hij met ons wilde kennis maken. De volgende dag begonnen de escortes. Eerst was het een mannetje met een wapperend pak op een motor. Daarna kwamen de pick-up trucks met een paar bewapende politieagenten die zich graag lieten fotograferen. Die reden telkens ongeveer 60km met ons mee, tot hun district ophield en de volgende escorte op ons wachtte. Allemaal vrij goed op elkaar afgestemd, moet gezegd. En de laatste 350km tegen kregen we telkens één iemand in de auto mee (dus ook alle 60km een nieuw iemand). Allemaal beetje zweterige maar aardige heren met een kalashnikov die zich eveneens graag lieten fotograferen. Gezellig!

The Color Purple
Pakistan kleurrijk? Niets kan aan India toppen, maar toch waren we verbaasd over de kleuren van dit land. Om te beginnen de natuur. Uiteraard zijn er ook woestijnachtige gebieden, maar over het algemeen vonden we het land groener dan verwacht (Mangobomen in Pakistan? Ja hoor!). Wonderbaarlijk in deze hitte!
Dan heb je de kleding van de vrouwen die veel kleurrijker is dan verwacht. Er is geen kleur die we niet hebben gezien. Maar, het zijn wel altijd hoofddoeken. Alleen in het modernere Lahore zag je weleens een vrouw zónder. Voor de rest droegen vrouwen (zoverre er überhaupt vrouwen op straat te zien waren…) overal hoofddoeken, ondanks dat het niet hoeft van de wet. Daaraan konden we wel merken dat Pakistan een aardig ouderwets land is. Dus koos ik er vaak vrijwillig voor (jaja, je leest goed!) om ook een hoofddoek te dragen. Dat deed ik met name om de starende blikken van mannen iets te beperken, want ik blijf het allemaal flauwekul vinden dat gedoe om je haar te bedekken. De kleding van de mannen in Pakistan is stukken minder gevarieerd, zowel qua kleur als stijl. Eigenlijk dragen alle mannen een wijde broek en daar boven een lang hemd dat tot op de knie gaat. Kleur: wit, beige, lichtblauw, bruin of zwart. Wouter had ook een tweedehands setje gekocht voor omgerekend € 0,90.
En dan het toppunt der kleuren: de vrachtwagens! Het lijkt wel alsof de status van een truckchauffeur van zijn vrachtwagen afhangt, zo wild beschilderd zijn ze hier. Naast allerlei kitsche motieven hebben de vrachtwagens ook vaak een rij kettingen aan de voorkant die een mooi geluid maken bij het rijden. En de leukste versiering zijn de windmolentjes in de vorm van bloempjes, die vrolijk met de rijwind meedraaien.

Advertisements

%d bloggers like this: