Romania > Bulgaria > Turkey

April 18, 2009 at 13:19 5 comments

NL vlagGASTVRIJHEID

Daar zitten we dan, in de lounge van een soort garage aan een 1km lange weg in Bursa (Turkije) vol met dat soort autozaakjes. We mogen gebruik maken van hun wireless internet en hebben net op uitnodiging van de baas geluncht – de volgens ons beste döner kebab ever! En dan de rekening voor de 3 uur durende reparatie: € 15,- …Onze ontmoetingen met allemaal bijzondere en extreem hulpvaardige mensen stapelen zich op.
Na een paar dagen in Sinaia (Roemenië) reden we door naar Sfinţeşti – een piepklein dorp waar Alexandra’s familienaam oorspronkelijk vandaan komt. Het dorp is zó afgelegen en klein dat er niet eens in het buurdorp een bord staat dat naar Sfinţeşti verwijst! Het dorp zelf stelt niet zo veel voor, maar voor het ‘back-to-the-roots-gevoel’ was het wel leuk om daar eens te zijn geweest. Van een overnachting vlakbij het dorp kwam het er helaas niet omdat de mensen wel erg argwanend reageerden op ons en daar hadden we geen zin in (‘no spang, man’). 😀
Doordat we nu ook in de daktent over een matras beschikken, kunnen we trouwens makkelijker kiezen hoe we overnachten:
> in de daktent als we in de natuur zijn
> in de auto als we meer in de bewoonde wereld zijn
> en natuurlijk kunnen we altijd ook nog in pensionnetjes slapen als het regent. 😉
Emona – het kleinste en schattigste dorp van Bulgarije aan de Zwarte Zee – is ook een verhaal waard. We kwamen daar toevallig terecht dankzij onze gps en zin in avontuur (lees: onverharde weg). En we bleven er 24 uur langer dan verwacht doordat onze auto het ineens na 1 nacht en 150m rijden begaf. Op die manier konden we kennis maken met de helft van de bevolking. Toch zo’n 12 van de 25 inwoners! Na een dag diesel regelen, akku opladen en een heerlijke maaltijd bij een dorpeling kwam onze auto weer tot leven.
Dan de grensovergang van Bulgarije naar Turkije! Om Bulgarije te mogen verlaten moesten we binnen 50m langs 4 verschillende posten. Daarbij moesten we steeds weer een USB-stick aan de autoriteiten overhandigen met onze gegevens erop. Erg komisch. Eenmaal op Turks grensgebied werd ons meteen de eerste çai (tsjai) aangeboden. Volgens onze telling zitten we nu al op 11 çai’s per persoon in nog geen 4 dagen en hebben we er zeker net zoveel vriendelijk afgewezen…
Wanneer dit bericht is geplaatst rijden we richting Ankara om ons Iranese visum op te halen. Wordt vervolgd!

.

CH vlagGASTFREUNDSCHAFT

Da sitzen wir dann, in der Lounge von einer Art Garage an einem 1km langen Weg in Bursa (Türkei) voll solcher kleinen Autoläden. Wir dürfen ihr Wireless Internet benutzen und haben soeben Mittag gegessen auf Einladung des Besitzers hin – den laut uns besten Döner Kebab eh und je! Und dann die Rechnung für die 3-Stündige Reparatur: € 15.- … Unsere Begegnungen mit allerlei besonderen und extrem hilfsbereiten Menschen stapeln sich auf.
Nach ein paar Tagen in Sinaia (Rumänien) fuhren wir weiter nach Sfinţeşti – einem piepkleinen Dorf wo Alexandra’s Nachname ursprünglich her kommt. Das Dorf ist so abgelegen und klein, dass es nicht mal im Nachbardorf ein Schild gibt, das nach Sfinţeşti weist! Das Dorf ist nicht wirklich weltbewegend, aber für’s ‘back-to-the-roots-Gefühl’ war es schön, um mal da gewesen zu sein. Von einer Übernachtung in der Nähe des Dorfes wurde leider nichts, da die Leute da sehr argwöhnend reagierten auf uns, und darauf hatten wir keine Lust.
Durch dass wir jetzt auch im Dachzelt eine Matratze haben, können wir übrigens einfacher wählen, wo wir übernachten:
> im Dachzelt wenn wir in der Natur sind
> im Auto wenn wir mehr in der bewohnten Welt sind
> und natürlich können wir immer noch in Hotels übernachten wenn es regnet. 😉
Emona – das kleinste und süsseste Dorf von Bulgarien am Schwarzen Meer – ist auch eine Geschichte wert. Wir gelangten da zufällig hin dank unserem GPS und Lust auf Abenteuer (sprich: unasphaltierte Wege). Und wir blieben da 24 Stunden länger als erwartet, da unser Auto nach 1 Nacht und 150m Fahrt plötzlich still stand. Durch diese Panne lernten wir die Hälfte der Bevölkerung kennen. Das heisst ungefähr 12 der 25 Einwohner! Nach einem Tag Diesel organisieren, Akku aufladen und einer herrlichen Mahlzeit bei einem Dorfeinwohner, erwachte unser Auto wieder zu Leben.
Dann der Grenzübergang von Bulgarien in die Türkei! Um Bulgarien verlassen zu dürfen, mussten wir innert 50m bei 4 verschiedenen Posten vorbei. Dabei mussten wir jeweils den Autoritäten einen USB-stick überreichen mit darauf unseren Angaben. Sehr witzig. Einmal auf Türkischem Grenzgebiet angekommen, wurde uns gleich der erste çai (lies: Tschai) angeboten. Laut unserer Zählung haben wir pro Person bereits 11 çai’s in noch keinen 4 Tagen getrunken, und haben wir sicherlich genau so viele freundlich abgewiesen…
Sobald dieser Bericht online ist, fahren wir Richtung Ankara um unser Iranisches Visum ab zu holen. Bis zum nächsten Mal!

This slideshow requires JavaScript.

Advertisements

Entry filed under: 05 - Romania-Bulgaria-Turkey. Tags: , , , , , , , , , , , .

HowTo: pack the tent Turkey

5 Comments Add your own

  • 1. Jasper  |  April 18, 2009 at 19:18

    zo, heb ik weer een extra link naar mn site, altijd goed:)
    helemaal tegek die fotos en verhaaltjes. volgens mij wordt turkije echt helemaal tegek ,,
    veel pret dikke knuffel
    japser

  • 2. sanda  |  April 20, 2009 at 06:41

    Ori si unde in lume ai fi azi, in Bulgaria sau in Kirghiz….stan tias spunen tot acelas lucru”Cristos a inviat”. E un noroc sa fi de Pasti intr otara ortodoxa.
    A propos de satul Sfintesti pot fi mai multe explicati , una e cacand vau azut, cineva sia spus astia vreau sa se stabileasca aici, si cuiva ia fost frica ca ai venit sa recuperezi ceva terene lasate de un stra stra stra bunic.
    Les photos les commentaires de cette portion du voyage sont celles que j’imaginais avec des gens vachement sympa et vous toujours en forme ,est-ce que le matelas y est pour quelque chose?

  • 3. Joost Oldenbeuving  |  April 20, 2009 at 07:05

    Leuk om te lezen die verhaaltjes Alex.
    De foto’s blijven ook echt leuk om door te spitten.
    Krijg er wel veel zin in vakantie van, maar daar moet ik nog een maand of 3 op wachten.
    Veel plezier in Irak gewenst.

  • 4. Age Atsma  |  April 20, 2009 at 10:14

    Hoioi Alexanendra en Wouter,

    Geweldig leuke ervaringen die jullie opdoen.
    Zou zo op de achterbank mee willen reizen.
    Brengt me in elk geval ook meer in vakantiesferen.
    Hier op het werk alles ok.
    Geniet van de verder reis, maak er iets leuks van.
    Met deze tarieven (€ 15,– etc.) kun je nog een lange vakantie uitvieren.
    Groetjes, Age

  • 5. Jona  |  April 20, 2009 at 15:10

    Cool hoor, dat ze daar zelfs de lens van je camera wassen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Calendar

April 2009
M T W T F S S
« Mar   May »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Categories

Older posts

Newsletter / Notification

CLICK HERE to subscribe to Alexandra's & Wouter's blog by e-mail


Klik op bovenstaande link als je een e-mail wilt ontvangen na elk nieuw bericht


Klicke den obigen Link, wenn du jeweils ein e-mail erhalten möchtest bei jedem neuen Bericht

Contact

Mein Status Alexandra
Mein Status Wouter
+31 6 1511 7223

Geocaching

Profile for asfintesco

Feeds


%d bloggers like this: